Početak perioda u kome je preovladavao stil bidermajer poklapa se sa Bečkim Kongresom koji je održan 1815. godine, a njegov kraj sa Revolucijom 1848. godine. Bidermajer stil se najviše odrazio na dizajn enterijera. Ovo je jedan od retkih evropskih istorijskih stilova koji je bio zastupljen na našem podneblju, prvenstveno u Vojvodini koja je u XIX veku bila u sastavu Austrougarskog carstva. Upravo je ovo bila putanja kojom su modni trendovi iz zapadne Evrope stizali u prestonicu Srbije – Beograd, nalazeći tako, veoma sporo, put ka unutrašnjosti. Svoj specifičan razvoj doživljava, pored zemalja nemačkog govornog područja, i u drugim evropskim državama, skandinavskim zemljama, Rusiji i Italiji.
Bidermajer termin (Biedermeier) su upotrebili oko 1853. godine pesnik Ludvig Aikrod (Ludwig Eichrodt) i lekar Adolf Kusmaul (Adolf Kussmaul) koji su zajedno objavljivali komične stihove u minhenskom humorističnom časopisu „Fliegende Blätter“. Oni su osmislili lik Vailanda Gotliba Bidermajera (Weiland Gottlieb Biedermaier), a njegovo prezime je spoj nemačke reči „bieder“ koja znači jednostavan i tipičnog nemačkog prezimena Maier.
Buržoazija
Atmosfera koja je vladala u društvu u doba kada je nastao ovaj stil mnogo utiče na njegov razvoj. Bitni činioci ovog vremena bili su ekonomski prosperitet buržoazije i tehnološki razvoj, kao i ubrzani razvoj industrijske proizvodnje, koja je sve više uzimala maha. Građani su bili prinuđeni da potraže utočište od sumorne realnosti u svojim domovima, koje su napravili udobnim i toplim, gde su u toj intimnoj atmosferi bili okruženi porodicama i prijateljima. To je bilo mesto gde su mogli slobodno da iskažu svoje ideale. Dom je bio lišen luksuza, velike raskoši i sjaja, ali je odisao prijatnom atmosferom koja je bila idealna za druženje i razgovor, muziciranje, porodično uživanje ili poslovanje.
